23 Şubat 2017 Perşembe

Acılara Tutunmak

Dünya üzerinde yaşamı ve yaşamaya devam eden sayısız insan var. Her bir insanın hayatı kesinlikle bir roman niteliği taşır. Tabii'kide kimisine epik(Örneğin Mahmut Yıldırım) kimisine pastoral diyerek ayırabileceğimiz romanlardır bunlar. Ama en önemlisi de romandaki karakterlerle en büyük ortak yönümüz yazıldığımızı bilmememizdir.
Günlerin geçtiğini Kadıköy'deki martıların kayboluşundan anlıyorum artık. Hayatım o kadar rutinleşmiş ki artık zamanın bile farkına varmak için bir vapur bileti gerekiyor. Büyüyorum artık ve göz yaşlarımda mazide kalıyor. Bu yaşta akan her damla gururumun üzerine bir çığ düşürüyor. Ama ne yazık ki göz yaşlarımın olmaması acılarında olmadığı anlamına gelmiyor. Sabah, öğle ve hatta akşamları bile acılar içerinde kıvranan ruhum, bedenim ise ahiret pişmanlığından habersiz bir rahatlık içerisinde. Kayboluyor ve eriyorum her geçen gün. Kaybolduğum günlerin sayısını ise eridiğim bedenimden öğreniyorum. Bir dal ararken tutunacak acılar buluyorum. Gözlerimin sabaha açılışı, gecemin de gündüze varış nedeni oluyor acılarım. Artık yaşadığımı hissediyor gözlerimi durmaksızın akan zamandan alamıyorum. Ve en önemlisi ise dilimde tek cümle (şairinde dediği gibi)"uzatma bu dünya sürgünümü benim" ve kalbimde tek bir kelime Allah...
Acılara tutunmak ki beni benden böylesine alan yüreğime vurulmuş bir iman sürgününden başka bir şey olamaz. Şimdi hayatımın Konya sürgününündeyim ve acılara tutunarak yaşıyorum. Size söyleyebileceğim tek bir şey var "size sizden yakın olandan ayrılmayın acılara tutunmak pahasına olsa bile"... 

10 yorum:

  1. "size sizden yakın olandan ayrılmayın acılara tutunmak pahasına olsa bile"...
    İşte bunu yapıyorum, tutunduğum o dalda ölüm gelecek olsa bile. Onur, benden aşağı kalır yanın yokmuş :)
    Konya benim memleketim. Eskiden esareti daha beterdi. Sen neden öyle yazdın bilmek isterdim. Sağlıcakla kal.
    Bir de açık söyleyeyim şu üstteki kadın dudakları itici geldi ben görsellere takıyorum nedense. Ama senin tercihin...

    YanıtlaSil
  2. Biz acılarla yaşayanlara elbet bir gün güneş doğar inşallah:).
    Konya Güneysınır'da öğrenciyim. İstanbul'dan Güneysınır'a gitmek benim alışmış olduğum çevre yüzünden gerçekten yaşanılması sürgün geliyor. Yoksa Konya gayet yaşanabilecek bir yer ona söz yok.
    Dudaklar en kısa zamanda kalkacaktır. Emin olun:)... Tavsiyeniz ve yorumunuz için çok teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah Onur özür. Dudaklar için yani:)
      Onur ben zaten Konya'nın tam kırk beş sene öncesinden söz ediyorum. "Pantalon giyerseniz kabul etmeyiz, gelmeyin!" diyen yakın akrabalarım zamanından. Öyle irite olmuşum ki, hâlâ gitmek istemiyorum. Aslında doğduğüum yer. Ben Çumra'da doğmuşum. Babam memleketinde de çalışmış bir ara. Neyse ablana böyle değer verdiğin için çok teşekkürler.Sevgilerimle oğlum :)

      Sil
    2. Öncelikle dudaklar hakkındaki tavsiyeniz de haklı olduğunuzu anladım:)...
      Konya konusunda size ne kadar hak versem az ama yinede insan fıtratı gereği toprağını özlüyor.(Ayrıca Çumra çok güzel bir yerdir.)Değere gelirsek ben vermedim siz fazlasını kazandınız...Naçizane yaşamıma gösterdiniz ilgi için size çok teşekkür ediyorum...

      Sil
    3. Rica ederim. Memleketime selam söyle oğlum. Dilerim başarıyla eğitimini tamamlarsın:)Hoşçakal :)

      Sil
    4. Selamınız bizimle... Tüm iyi dileklerimle hoşçakalın:).

      Sil